wijerentolde > Nieuws > Nieuws

De Hochtiedsbitter en de Brulfteneuger

30-11-2016 11:26:38

Folklore kent geen grenzen maar verbindt juist de mensen. Verhalen, liedjes, gebruiken en dansen worden, van generatie naar generatie, doorgegeven en gaan hun eigen weg door de wereld. Door de mobiliteit van muzikanten werden vroeger de dansen verspreid. Landsgrenzen waren geen hindernis, hierbij ontstonden vele lokale variaties. In optredens van folkloristische dansgroepen is dit nog terug te zien.

 

Een mooi voorbeeld hiervan is dat we bij Wi’j eren ’t Olde, bij het dansen van ”de Rozenwals” er altijd bij vertellen dat, in vroeger tijd als d’r een stel ging trouwen, dan vroegen ze de naaste buurman om ”Brulfteneuger” te wezen. Deze ging dan, te voet met de rozenstok in de hand, alle gasten voor ’t feest persoonlijk uitnodigen, dat was een soort van burenplicht.

 

Dit zelfde verhaaltje is in de folklore van andere streken en landen terug te vinden, tijdens ons weekend bij de Trachtengruppe Scheeßel hebben we dat gezien. Wat bij ons een ”Brulfteneuger” is, heet daar ”Hochtiedsbitter”, die liep ook rond met een wandelstok die mooi versierd was. Hun verhaal begint als volgt: Goo’n Dag, Goo’n Dag, dat ganze Hus, bring ick den Hochtiedsbittergruss …………………….. Luister > hier < voor de rest van dit verhaal.

 

Op de foto’s ziet u de, Hochtiedsbitter en de Brulfteneuger. 

(foto: archief dansgroep Wi’j eren ’t Olde - klik op de foto's voor een vergroting)

Ga terug