wijerentolde > Nieuws > Nieuws

Soms klopt alles

23-08-2017 16:25:16

Ergens in de Achterhoek - Het is een mooie nazomeravond, op de terrassen rondom de kerk zitten mensen na te genieten van de mooie dag. Hun aandacht wordt getrokken door de komst van een aantal mensen die opvallend gekleed zijn. Ze lopen allemaal op klompen en dragen traditionele kleding. Ze maken zich zo te zien op, voor een optreden op het marktplein.

 

Er heerst even een voelbare stilte en dan begint de muziek te spelen, we horen duidelijk de accordeon en harmonica’s. Het blijkt een groep te zijn, die op de maat van de vrolijke muziek begint te dansen. Alles gaat netjes, gelijk en in een mooie kring. Er komen wat mensen van de omliggende terrassen om te kijken, sommigen met een lekker glas bier in de hand. Onder hen zijn er zelfs mensen, die niet persé liefhebber van folklore zijn, maar die raken spontaan geboeid en blijven staan.

 

Enkele dansen die deze avond zijn uitgevoerd zijn o.a. de Keperen Schots, Sterpolka, Zonnebloem, Achterhoekse Kermis en de Kastelendans. Tijdens de Zomermorgenwals spelen de muzikanten de melodie meerstemmig wat, in combinatie met de sfeer en mooie achtergrond, bij sommige bezoekers voor kippenvel zorgt. Een aantal toeschouwers beginnen spontaan mee te dansen. Het optreden wordt voor even verstoord door het mooie geluid van een groep motorijders met van die stoere Harley Davidson’s. Ze stoppen hun motoren en blijven tot het einde van het optreden kijken.

 

Er is iemand in een boerenkiel die het geheel, op een boeiende en grappige manier, presenteert. Nadat hij een mooi verhaal vertelt over de lange onderbroeken van de dames van de dansgroep, komt er een klein meisje uit het publiek naar voren die zegt dat ze ook een mooie mop kent. Zonder enige angst loopt ze naar de microfoon en is haar heldere stem over het hele marktplein duidelijk te horen. Ze vraagt aan de conferencier; "kunnen koetjes zwemmen?" " Nee", zegt de conferencier. Waarop het meisje antwoordt; "één koetje niet, maar meerkoetjes wel." Dit onverwachte intermezzo verhoogt, de toch al vrolijke, stemming nog meer.

 

Één van de danseressen herkent iemand uit het publiek, ze kijken elkaar aan, knipogen en beide zien in een flits het zelfde marktplein van lang geleden, toen ze samen verkering hadden. 

 

Het begint inmiddels al te schemeren en de straatverlichting gaat branden. Terwijl de conferencier de laatste dans aankondigt slaat de kerkklok negen uur, iedereen begint te lachen, want om deze tijd slaat de z.g. Papklok. Dit is van oudsher een teken dat het werk er op zat, het tijd was om warme pap te eten en daarna naar bed te gaan. Aan het einde van het optreden volgt een staande ovatie van het toegestroomde publiek en van mensen die nog op de terrassen zitten.

 

De toeschouwers en de mensen van de dansgroep zoeken zich nog even een plekje op één van de terrassen. Morgen staat het leven van alledag weer voor de deur. Maar …… na zo’n spontaan moment als dit lijkt het leven, al is het maar voor even, mooier en vooral rustiger. Inderdaad soms klopt alles, deze keer dankzij de vele toeschouwers, de dansgroep en de mooie omstandigheden.

 

Beste lezers, deze versie bevat o.a. een mooie bijdrage van Nena en Jesper. Zoals al eerder gezegd is het helemaal verzonnen, maar het zou zomaar een keer kunnen gebeuren. Dus komt u ergens een folkloristische dansgroep tegen, kom even kijken en geniet.

 

(foto: archief dansgroep Wi’j eren ’t Olde - klik op de foto voor een vergroting)

Ga terug